เมื่อไหร่เห็นแสงอ่อนๆ นึกถึงตอนที่เราเจอกัน(ครั้งเเรกถึงปัจจุบัน)
ยังจำได้เรื่องเก่าๆ ภาพของเราเมื่อในวันวาน(ทั้โดด ทั้งเรียนล่ะนะ)
มีรอยยิ้มของเธอ เสียงหัวเราะของเธอ
เหมือนผ่านมาเพียงไม่นาน(ไม่นานล่ะ3ปีเอง)
ช่วงเวลาเหล่านั้น มันยังชัดเจนในใจ(ชัดมาก100%)

เวลานั้นน้อยเกินไป ต้องทำใจโบกมืออำลา
เคยสุขและทุกข์เท่าไหร่ ถึงเข้าใจเมื่อผ่านมันมา
ต่อจากนี้ไม่มี ลาแล้วคนดี คงมีแต่รอยน้ำตา
หากวันนี้เราต้องเอ่ยลา บอกให้ใจยังเหมือนเดิมได้ไหม

ถึงแม้ว่าวันพรุ่งนี้ต้องพบอะไร หรือต้องเจอกับใครที่ไหน
ฉันจะไม่ลืมความทรงจำมากมาย ช่วงเวลาที่เราได้เคยพบกัน
รู้ไว้เพื่อนเธอคนนี้นั้น รักเธอ แม้เวลาผ่านไปแสนนาน
ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ และจะมีเธออยู่ในใจเสมอ ตลอดไป

คืนวันไม่เคยจะหยุด และไม่เคยหมุนกลับมาหา
คนเราต้องก้าวเดินไป มันก็เป็นเรื่องธรรมดา
แต่ความหลังของเรา และเรื่องเก่าๆ ยังจะแทนคำสัญญา
เมื่อไหร่เรานั้นได้กลับมา จะบอกให้ใจยังเหมือนเดิมได้ไหม

ถึงแม้ว่าวันพรุ่งนี้ต้องพบอะไร หรือต้องเจอกับใครที่ไหน
ฉันจะไม่ลืมความทรงจำมากมาย ช่วงเวลาที่เราได้เคยพบกัน
รู้ไว้เพื่อนเธอคนนี้นั้น รักเธอ แม้เวลาผ่านไปแสนนาน
ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ และจะมีเธออยู่ในใจเสมอ ตลอดไป

ไม่อยากพูดให้เศร้าล่ะเพราะเศร้าไปไม่ค่อยดีแน่นอนอ่านะ
จากกันด้วยรอยยิ้จะดีกว่าแยะเลย
ยิ้มม^{++++++++++++++}^ <

จำได้ป่าวโบ๊ท

เร่นไหนอ่ะหอยน้อย

โชคดี :)

ถึง เพื่อนห้อง4 ศิล-ฝรั่งเศส
(ที่แสนยากรำบากแต่ก็จบลงด้วยดี)

สวัสดีเพื่อนๆห้อง 6/4
:)

นี้ก็เป็นเวลา3ปีแล้วที่เราเป็นเพื่อนกัน วันเวลาเดินผ่านไปเร็วมาก (ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย) จบแล้วนะ ! TT" ถึงแม้วันนี้เราต้องไกลห่างกันต้องต่างแยกย้ายกันไปตามความฝันและเป็นผู้ใหญ่ที่ดีภายในข้างหน้าแต่ก็หวังว่าเราคงจะได้มาพบกันอีก
เมื่อเราต้องไปพบเพื่อนใหม่ ซึ่งอาจไม่มีใครเข้าใจเราเหมือนเพื่อนคนเดิม
กว่าจะรักเท่าวันนี้ กว่าจะมีคนมาเข้าใจต้องใช้เวลา ใช่เพียงมองตากันเมื่อไหร่
ก่อนจากกัน กูมาบอกลา... ด้วยน้ำตาที่มันเอ่อล้นอยู่เต็มหัวใจ อยากบอกพวกมึง บอกพวกมึงด้วยใจว่ารักเราจะมีให้กันอย่างนี้เรื่อยไป แล้วเราจะมาพบกันใหม่จะกลับมาร่วมทุกข์สุขกันให้เหมือนเมื่อวาน
มีเรื่องราวมากมายที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้หมด"
มันเป็นความรู้สึกที่ฝั่งลึกมากกับคำว่า"มิตรภาพ"ที่ทุกๆคนให้กันไว้
อาจมีเรื่องราวให้เราต้องทะเลาะกัน มีเรื่องให้เขากันใจกันผิดแต่เราพากันเดินผ่านไปได้ด้วยดีทุกครั้ง
3ปีที่ผ่านมา ไม่มีใครเดินนำ ไม่มีใครเดินตาม มีแต่เราจะเดินไปพร้อมๆกัน
มีกิจกรรมอะไรห้องเราก็เป็นห้องเดียวที่ทำได้ดีมากถึงมากที่สุด (ไม่ได้เข้าข้างห้องนะ มันคือเรื่องจริง ^^) ตั้งแต่งานกีฬาสีทุกคนก็เหนื่อยกันไปตามๆกัน พองานจบทุกคนก็ต้องมาทุ่มเทให้กับงานป๋าทุกคนก็ทำกันเต็มที่มาก ไม่มีใครเหนื่อยไปกว่าใครรู้ว่าเหนื่อยและอาจจะมีท้อบ้างเป็นบางเวลาแต่งานก็ออกมาได้ดีมาก จนประสบความสำเร็จมันเกิดมาจากความสามัคคีของทุกคน ชาว6/4
ไม่มีงานเลี้ยงไหนไม่เลิกลา มีพบก็ต้องมีจาก
ขอบคุณที่คอยสร้างเสียงหัวเราะ และลอยยิ้มไปพร้อมกันๆ ในห้องเรียนเพราะเพื่อนทุกคนทำให้บรรยากาศในห้องเรียนน่าเรียนและไม่ตรึงเครียด พวกมึงทำให้มีเสียงหัวเราะอยู่ตลอดเวลา
มีงานอะไรก็ช่วยกัน
*ต่อไปก็คงไม่มีอีกแล้วซิ๊นะ
-วิชาที่เราจะมานั่งโดดพร้อมๆกัน
-ไม่ได้นั่งเรียนตามโต๊ะเรียนกับเพื่อน
-ไม่ได้เถียงและนั่งเมาท์เรื่องชาวบ้านด้วยกันอย่างเฮฮอีก
-ไม่ได้ช่วยกันทำงานและกิจกรรมอีกแล้ว
-ไม่ได้นั่งกินข้าวในโรงอาหารเป็นกลุ่มใหญ่ๆ
และ ไม่ได้นั่งโต๊ะฟ้าติดๆกันเหมือนตอนกลางวันอีกแล้ว
มันจะไม่มีอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเราจะได้มาพบเจอกันอีกเมื่อไหร่
ไม่รู้ว่าวันไหนที่โลกจะหมุนเวียนกลับมาให้เราได้อยู่รวมกันอีก
อยากให้เพื่อน เก็บชุดนักเรียนและชุดพละไว้เป็ความทรงจำตลอดไป
ว่าครั้งหนึ่งเราเคยเป็น 6/4 ว่าครั้งหนึ่งเราคือเพื่อนกัน
ความทรงจำดีดีจะไม่มีวันเลื่อนหายไป
และเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป :))



ฝากเก็บลอยยิ้มเอาไว้ในกล่องเก็บเอาไว้อยู่อย่างนั้นวันหนึ่งถ้าคิดถึงกันก็อยากให้หยิบมันขึ้นมาดู
(อย่าลืมกันนะ ,, รักเพื่อนทุกคนมาก)


[Too. เพื่อนโบท.] THE FOU$ GANG [RNM.28]
3 ปีแล้วมึงที่เราเป็นเพื่อนกัน มึงจำได้ไหมวันที่เรามารวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเลยทีเดียว กูยังจำวันนั้นได้ไม่มีวันลืม
เสียดายเวลาที่มึงอยู่วงโย แล้วไม่ค่อยได้ไปไหนเวลาที่พวกกูไปเที่ยวกัน ก็จะขาดพวกมึงนั้นแหละ
เมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยวกันครบซะทีนะ กูอยากให้กลุ่มเรามารวมตัวกันไปเที่ยวกัน เล่นกัน กินด้วยกันอีกจังเลยแต่ก็ไม่รู้ว่าอีกเมือ่ไหร่
ตอนนี้มึงก็ย้ายบ้านมาอยู่ใกล้ๆกับกู เดี๋ยวกูจะจะเยี่ยมบ้านมึงนะโบทแล้วไว้กูจะโทรหานะเว้ย
ยังไงมึงก็อย่าลืมกู เจอกูก็ต้องทักต้องคุยกันเหมือนเดิมน่ะรู้ไหมดอกๆๆๆ :) เห๊อ ! รักมึงจังเลยว่ะ
อย่าลืมทุกข์สุขที่เราร่วมมาด้วยกันนะ อย่าลืมว่าเราคือ6/4นะโบท กูรักมึงนะ ^^ เพื่อนน.
เพื่อนกันตลอดไปนะโบท NUMWAHN BOAT
รักและคิดถึงเสมอ :))



และแล้วบทละครในชีวิตก็ได้เดินมาถึงตอนสุดท้าย ตอนที่มีชื่อว่า... เด็กม.ปลาย
และกูคิดว่า ไม่มีช่วงไหนในชีวิตที่จะมันส์เท่าช่วงม.ปลายอีกแล้ว

โบ๊ท..
เราจะไม่เจอแกบ่อยๆที่ร.ร.อีกแล้ว
ไม่ได้นั่งเรียนด้วยกันทุกวันๆอีก
เราคงไม่ได้เรียกชื่อแกที่ร.ร.อีก
เห้อออ.

ตลอดเวลา3ปีที่เรารุ้จักแก
เเกเปนเพื่อนที่ดี ตอนยุ้ในห้องไม่คุยได้คุยกับเเกเรยอะ เเกอย่าลืมล่ะเพลงที่เราให้แก
ไปฟังนะ จะจากกันเเล้ว ขอให้แกโชคดี เอนติดๆๆๆ
รักแกกกก คถ.กันบ้างล่ะ

**แกจะยุ้ในความทรงจำของเราตลอดไป
*แล้วเราจะกับมาพบกันใหม่

รักโบ๊ท
รัก6/4
รักราชวินิต มัธยม!!

^____________________________^

ม.6/4 ตอนนี้ก้3ปีแล้วที่อยู่ด้วยกัน
ร่วมทุกร่วมสุขกันทุกอย่าง
กูชอบเวลาที่พวกเมิงทำงานร่วมกันถึงบางครั้งจะทะเลาะกันบ้าง
แต่ผลงานก้ออกมาดีตลอด
ห้องเราน่าจะได้ฉายาห้องกิจกรรมเลยแหละ
การเรียนม่ายมุ่งมุ่งแต่กิจกรรม 555++
อารายที่ทำเล่นๆร่วมมือกันตลอด
เหมือนตอนที่เราไปปล่อยโคมกันที่ร.ร.
ม่ายมีห้องไหนเค้าทำกันหรอกมีแต่ห้องเราที่คิดพิสดารอย่างนี้
และต้องเสียงดังตลอดชอบขำดังๆๆ
การพนันนี่ก้ชอบ โดยเฉพาะบิงโก
เล่นจนจะม่ายมีตังกินข้าวแล้วว คนที่ได้ก้ได้ซะเยอะเลยย
ห้องเราโดดเรียนกันบ่อยที่สุดเลยแล้วต้องโดดกันยกห้องอีก
ทำหั้ยอ.หลายคนงอนไปตามๆกัน
แล้วก้ต้องไปง้อออ....จนได้เรียนเหมือนเดิม
พูดถึงวีรกรรมห้องนี้พูดไปทั้งวันก้คงม่ายหมดเพราะเยอะเหลือเกิน
***ความเป็นเพื่อนของห้องเรามีเต็มเปี่ยม รักกันมากๆๆๆๆๆที่สุดเลยย
ม่ายอยากหั้ยจบเลยย อยากอยู่แบบนี้ตลอดไป
ต่อไปนี้ก้คงม่ายได้เห็นหน้ากันแบบนี้อีกแล้วว
ม่ายว่าจะเป็นยังไงคนที่ม่ายช่ายเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มด้วยกัน
ก้มีความสำคันม่ายแพ้กัน
เพราะกว่าที่เราจะมาเป็นพื่อนสนิทกันอย่างนี้ได้คงต้องใช้เวลามาก
ใจหายว่ะ....ที่จะม่ายมีพวกเมิงอีกแล้วววว
กูจะจดจำพวกเมิงให้ลึกสุดหัวใจจะม่ายลืมว่าเคยมีกันและกัน
คิดถึงพวกเมิงว่ะ ห้อง 4 ***


*ถึง นางสาวอัจรินทร์ ชื่นกำเหนิด ม.6/4 เลขที่ 15
โบ๊ท...อีกม่ายกี่วันกูก้ม่ายได้คุยกับเมิงอย่างนี้อีกแล้วนะ
กูมีความสุขนะเว้ยที่มีเมิงเปนเพื่อนน
กูรู้สึกดีตลอดเลยที่คุยกับเมิง
เมิงเปนเพื่อนที่คอยรับฟังกูทุกเรื่องเลยยย
ตอนนี้กูโคตรอยากกอดเมิงเลยว่ะ
อยากไปบ้านเมิงอ่ะ วันไหนที่เมิงชวนเด๋วกูจะพยายามไปหั้ยได้นะ
กูอยากจะหั้ยเมิงเรียนที่เดียวกับกูจัง
น่าติดที่เดียวกันเนอะ
ต่อจากนี้ไปเมิงต้องดูแลตัวเองดีๆนะ
ขอหั้ยเจอกับคนที่รักเมิงนะ
เมิงมีอารายม่ายสบายใจเมิงบอกกูได้เลยนะเว้ยยย
อย่าเก็บไว้
อย่าลืมนะว่ากูเป็นเพื่อนเมิงตลอดไป...

***โอ๋รักโบ๊ทนะ***

โบ๊ท=เพื่อนที่แสนดี

คถ.โบ๊ท *BenBoat*

:))______________^^

ทุกคนเรารักทุกคนเลยนะ
เราต้องติดต่อกันนะ ห้ามทิ้งการติดต่อนะ

สิ่งที่เราเคยร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา
มันคือสิ่งที่ทำให้เรารักกันมาก

คำว่าจากสำหรับพวกเรามันเป็นการจากแค่กาย
แต่ใจของพวกเราทุกคนไม่ได้จากกันนะ

สำหรับเราแล้ว ห้อง6/4
เป็นของขวัญที่สำคัญมากชิ้นหนึ่งในชีวิตเลย
ของขวัญชิ้นนี้เราจะเก็บไว้อย่างดีเลย

กูรัก ทุกคน จริงๆ
คำว่าจริงใจหาได้จากห้องม.6/4

โบท


กูรักมึงนะ


ขอบคุนในทุกเรื่องราวที่เราผ่านมาด้วยกัน
มันเร็วเนอะ 3 ปี

ความผูกผันของห้องเรามันก้อมากขึ้นทุกๆวัน

จนวันนี้.

ถึงแม้ว่าจะจากกันกูจะจำ6/4ตลอดไปนะ
รักเว่อๆๆ

สวัสดีห้อง 4 ที่ชั้นรัก
ได้รู้จัก อยู่ด้วยกันแสนหรรษา
ยามมีสุขก็แสนสุขอุรา
ยามเหว่หว้ามีปัญหาเราช่วยกัน
อยากบอกว่าทุกเวลายังตรึงจิต
คำว่ามิตรภาพในใจชั้น
ยังคงตรึงตราอยู่ทุกคืนวัน
จะจากกันขอทุกคนจงโชคดี

ในวันที่พวกเรานี้มีปัญหา
บอกได้เลยว่าหนักหนาสำหรับชั้น
แต่เมื่อมันผ่านไป
มิตรภาพใหม่ๆก็เกิดขึ้นมันเพิ่มขึ้นทุกๆวัน
จนตอนนี้พวกเรานั่นสนิทใจ
อยากบอกว่าขอบคุนกับทุกสิ่ง
นี่มันคือเรื่องจริงแล้วใช่มั้ย
เดินจากกันวันนี้อย่างสุขใจ
เพราะไม่นานวันใหม่เราต้องได้พบกัน

โบ๊ท

ความประทับใจในเพื่อนห้อง (4) 4/4 5/4และ6/4 ถึงบางคนเขาเคยเรียนด้วยมาตั้งแต่ ม.ต้น แต่กรูเป็นคนนึงเลยแหละที่สนิทกับทุกคน ถึงแม้ว่า เราจะทะเลาะกันบ้าง แต่ก็หายโกรธกันไม่นาน มีบางอย่างอยากจะบอก แสดงป๊าทุกคนก็ให้ความร่วมมือจนมันผ่านไปได้ รักหวะ แสดงฝรั่งเศสก็สุดๆๆไปเลย กรูทุ่มให้กิจกรรมแต่ทุกคนก็ทุ่มให้เหมือนกัน มีหลายคนถามว่าเท็นเหนื่อยไหม บอกได้เลยว่าเหนื่อย แต่พองานจบลง
มิตรภาพก็เข้ามาทำให้เห็นว่าความสามัคคีนี่หาไม่ได้อีกและนอกโรงเรียนราชวินิต มัธยม คงหายากอะ กรูชอบทำภาพกระดุกระดิกจะได้จำได้ว่าเคยขยับกันเป็นยังไงบ้าง จะได้อยู่ในความทรงจำตลอดไป กรูรักเพื่อนทุกคนนะ คงไม่ได้นั่งเรียนในห้องเดียวกันแล้วนะ ไม่อยากจากกันเลยอะ แต่ก็ต้องผ่านจุดๆๆนี้ไปเพื่อไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต วันเวลาต้องเดินต่อไป เราก็ต้องข้ามผ่านจุดๆนี้ไปให้ได้ กรูจะเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์แบบนี้ตลอดไปนะ
อย่าลืมกรูหละจะเป็นคนปรึกษาและเป็นที่ปรึกษาตลอดไป โทรหากันบ้างนะ รักเพื่อน ห้อง สี่

ความในใจอยากบอกว่า ขอบคุณเพื่อนโบ๊ท โบ๊ทกรูรักมรึงนะ เพื่อนที่คอยทำให้เสมอๆ แต่ถึงบางทีกรูจะทะเลาะกับแกบ้างอะแต่ก็ไม่เคยโกรธเกลียดไรกรูเลยอะ โบ๊ทขอให้แกเก่งเหมือนพี่แกอะ โบ๊ทอาจจะทำงานดีกว่าพี่ก็เป็นไปได้ กรูขอไปเยี่ยมบ้านด้วยนะ อย่าลืมชวนหละ

เร่นที่ไหนอ่ะเจ๊ 55+

หมูหิมะ ก้ากกก
;PpPpP

ดีเว้ย

เม้นหากันบ้าง

อารายบ้างนะพี่สาว




น้อง..hurt ...รบกวนปลอบด่วน



55+



รักพี่ฉาวววววววววววว

อิสัสพ่อแม่ส่งมาเรียน
มานั่งเล่นไฮคอมเค้ามีไว้ทำงาน
มาขอใช้เล่นไฮห้องอ.
ทุเรส
อิหมู

^^"

คถ.มึงโว้ย!
ไว้เจอกันคับ"

เจ๊เปาแต่เช้าเรยนะ

ฮ่า ๆ ๆ
เออ
ขอบใจมากเว้ยย
นอนได้และมึง
ฝันดี